PB : 27/09/2016 : Persconferentie 27/09/2016

De verenigde districtsfracties van het Vlaams Belang Antwerpen vonden het tijd om na ongeveer tweederde van de legislatuur een evaluatie te maken van de districtswerking in de negen districten van Antwerpen.

Zelfs bij het zoeken naar een locatie voor deze persconferentie werd al snel duidelijk dat er geen duidelijke eenheid bestaat tussen het bestuur en de werking in de districten. Wij hadden graag deze persconferentie laten plaatsvinden in een aan het district verbonden locatie, maar dat is niet gelukt. In Ekeren en Deurne kregen wij het antwoord dat “de districtshuizen en het personeel” neutraal moeten zijn. In Wilrijk was het wel mogelijk, maar tegen een aanzienlijke vergoeding. Op onze vraag waarom een politieke partij voor een persconferentie wel gebruik mag maken van de locatie en infrastructuur van het Vlaams Parlement, maar niet van “stadseigendommen” (is het personeel van het Vlaams Parlement dan minder neutraal?), is tot op heden nog geen antwoord gekomen.

 

Maar goed, terug naar de districten. Wij moeten vaststellen dat er met negen verschillende maten wordt gewerkt. Wat mogelijk is in district A, mag niet in district B. Het achteruit parkeren op de Lakborslei in Deurne, bijvoorbeeld, is normaal gezien een proefopstelling voor drie maanden, maar ze is nu al meer dan een jaar bezig. En dit zonder dat dit op de districtsraad is beslist, meer zelfs: een alternatieve meerderheid stemde de proefopstelling weg, maar niettegenstaande het hier over een lokale straat gaat die dus een districtsbevoegdheid is, legt het stadsbestuur deze districtsstemming naast zich neer. Zo zijn er tal van voorbeelden in alle districten.

 

Dit onderstreept het gegeven dat van een uitbreiding van de bevoegdheden van de districten, wat toch een grote verkiezingsbelofte was van de N-VA en de andere traditionele partijen, weinig of niets in huis komt. Wij stellen integendeel vast dat het stadsbestuur steeds meer centralistisch te werk gaat en keer op keer de districten buiten spel zet. Meer zelfs: in 2015 keurde men een collegebesluit goed dat ervoor zorgt dat eens een budget in het district is goedgekeurd, men dit vanuit de districtsraad niet meer kan bijsturen. Men zou daardoor zelfs kunnen stellen dat die ene districtsraad waarop het budget wordt goedgekeurd, de enige districtsraad per jaar is die er echt toe doet. Als men dan weet dat er reeds problemen zijn geweest met de meerderheid in Berchem, in Deurne en nu in het district Antwerpen, waar al maanden geen meerderheid meer bestaat, dan moet dit toch op zijn minst de wenkbrauwen doen fronsen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De districten zijn op dit moment een hete luchtbel. Ze zijn een lege doos met amper bevoegdheden. Maar ze kosten de belastingbetaler jaarlijks wel 1.350 000 euro, enkel en alleen aan mandaatgelden en exclusief bijkomende onkosten zoals iPads, gsm’s voor de bureauleden, personeelskosten enzovoort.

Laten we vervolgens eens kijken naar wat er tot op heden van die negen districtsbestuursakkoorden reeds is gerealiseerd. We nemen bijvoorbeeld Ekeren: van de 16 prioriteiten en de daarin vervatte 109 acties werden er tot op vandaag slechts 32 uitgevoerd, met een realisatiegraad van krap 50% van de jaarlijkse budgetten. Dit povere resultaat geldt voor alle districten.

 

Men zou van mening kunnen zijn dat bovenvermelde problemen binnen de meerderheid in Berchem, Deurne en Antwerpen er niet toe aanzetten om die districten meer bevoegdheden te geven. Daar zijn wij het niet mee eens. Wij van het Vlaams Belang gaan ervan uit dat zodra er duidelijk afgebakende en volledige bevoegdheidspakketten voor de districten zijn, dat ook voor meer stabiliteit zal zorgen. Vanaf het moment dat er een volwaardig en duidelijk kader is, zal de districtswerking ook beter betrokken worden in de besluitvorming. Dit overstijgt dan zelfs de Stad, maar zal ook een weerslag hebben op de contacten met onder andere De Lijn en het Vlaams Gewest.

 

Maar waarom trekken wij nu, op dit moment, aan de alarmbel? Het is zo dat Vlaams minister Homans al meer dan drie jaar aan een nieuw gemeentedecreet werkt. Tot op vandaag is er hierover echter nog geen enkele tekst of informatie bekend. Als men het gemeentedecreet echt wil wijzigen, en als men de districten echt meer bevoegdheden wil geven zoals in het verleden is beloofd, dan is het nu wel 5 voor 12. Het is de hoogste tijd dat voorstellen hieromtrent op tafel worden gelegd. Iedereen is het er over eens dat het huidige gemeentedecreet inzake de districten vol met fouten zit. En wie is er nu beter geplaatst om over het luik van de districten mee na te denken, dan de districten zelf?

Bovendien moet er ook rekening worden gehouden met de hervorming van de provincies. Die hervorming zal in Deurne overigens al voor vreemde situaties leiden. Zo gaat het beheer van het Rivierenhof naar het Vlaamse Gewest, terwijl het openluchttheater in handen van de provincie blijft. Ook de hervorming van de provincies brengt met zich mee dat er rond de districten meer dan ooit duidelijkheid moet worden verschaft. Of wil men de komende legislatuur de boel in alle vaagheid verder laten aanmodderen? Wil men de districten soms een stille dood laten sterven?

Voor het Vlaams Belang is het duidelijk: wij gaan voluit voor de negen districten in Antwerpen met duidelijk afgebakende, uitgebreide en effectieve bevoegdheidspakketten. Daarom:

 

 

 

 

 

 

Onze voorstellen voor een degelijk bestuur en werking van de negen districten:

 

  1. Rechtstreekse verkiezing van de Districtsburgemeesters.
  2. Meer en duidelijk afgebakende bevoegdheidspakketten voor de districten, zoals: openbare werken (ook de gewestwegen), groenvoorziening, onderhoud van het openbaar domein, senioren-, jeugd-, sport- en cultuurbeleid alsook de cultuurcentra. Dit worden de bevoegdheden van de districten, zonder inmenging van de Stad.
  3. Meer financiële middelen voor de districten in overeenstemming met de bevoegdheids- en takenpakketten en het aantal inwoners.
  4. Decentralisatie van de stedelijke technische dienst, zodat de districten hun beleid zélf ten volle kunnen uittekenen.
  5. Decentralisatie van de ombudsdienst.
  6. Districten worden partners inzake het leefbaarheids- en veiligheidsbeleid, met in elk district een Veiligheidsraad en een districtsschepen van Veiligheid.
  7. Elk district wordt bevoegd over de eigen horeca en middenstand, zodat snel en krachtig kan worden ingespeeld op hun desbetreffende noden. In elk district komt een loket voor horeca en middenstand. Dit is broodnodig om verdere verloedering en achteruitgang van bepaalde lokale winkelstraten tegen te gaan. Voorbeelden: Bredabaan, Turnhoutsebaan, Herentalsebaan.
  8. Op stedenbouwkundig vlak worden de bouwvergunningen terug de bevoegdheid van de districten. Wij stellen immers vast dat er te veel bouwvergunningen worden afgeleverd voor zaken die niet thuis horen in bepaalde woonwijken in de districten.
  9. De districten krijgen ook de mogelijkheid om hun eigen toerisme te promoten. Nu worden de districten al te vaak weggedrukt door de ‘Grote stad Antwerpen’ die alle aandacht naar zich toetrekt. Voorbeeld: Hoboken met ‘Nello en Patrasche’, wat een en-enverhaal had moeten zijn.
  10. Districten moeten zich terug kunnen losmaken van Antwerpen. Hiermee denken wij in de eerste plaats aan Ekeren en aan Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Dit kan gebeuren na een volksraadpleging, zodat de bevolking de kans heeft om zich hierover uit te spreken.

Volgens het Vlaams Belang kunnen de districten pas écht een toekomst hebben met dit basispakket van 10 punten. Bovendien kunnen ze dan ook een sterkere ondersteuning bieden aan een efficiënt bestuur in Antwerpen, dat gebaseerd is op wederzijds respect tussen de Stad en de districten. Onze 10 punten zorgen voor een win-winsituatie!

Bijlage 1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...